Banden plakken

Uit DeVliegendeWiki

Ga naar: navigatie, zoeken

De afgelopen ca. 30 jaar heb ik véél fietsbanden geplakt. En nog steeds speelt trial-and-error een grote rol. Ik vermoed dat ik de komende 30 jaar ook nog veel fietsenbanden ga plakken. Daarom dit artikel.

Inhoud

Bronnen

Gaatje vinden

Bij uitvalnaven haal ik het hele wiel eraf en haal ik de binnenband van het wiel. Als het even kan, pomp ik 'm op met m'n mond, of anders met een handpompje. Vooral bij grote gaten heb ik het handpompje nodig omdat anders de band al leeg is voor ik kan beginnen met zoeken.

Bij kleine gaatjes gebruik ik water in de gootsteen.

Het gaatje teken ik af met een viltstift. Ik denk dat dat de hechting van de plakker niet beïnvloedt.

Grootte van de plakker

Volgens http://www.leerwiki.nl/Hoe_plak_je_een_fietsband moet je rondom het gaatje ca. 1,5 cm aan plakker hebben, dus 3 cm in doorsnee als het een klein gaatje betreft. Bij een joekel van een scheur zou het dus anders zijn. Al met al zijn dit flinke plakkers.

Dit lijkt geen probleem te zijn met smalle racefiets-banden: Er is ruimte zat voor een redelijk grote plakkers. Ik heb dit ervaren tot en met drie plakkers op één band.

Hoe lang wachten voor oppompen?

In hanteer meestal 10 minuten, en dat lijkt ok te zijn. Wellicht beter om te wachten tot de solutie rondom de plakker niet meer plakt, maar dat lijkt wel een half uur te kunnen duren.

Hoeveel solutie?

Volgens mij moet je zo min mogelijk plaksel gebruiken, omdat dat spul alleen dient om band + plakkertje bij elkaar te houden. Als plaksel sterker of beter zou zijn dan een plakker, zou je helemaal geen plakker gebruiken, maar alleen een flinke laag plaksel. Daarom: Zo min mogelijk plaksel.

Waarschijnlijk betekent dat in de praktijk dat er net een dun laagje moet zitten, en niet meer. Dus zeker geen millimeters-dikke laag.

Ik breng solutie op een relatief groot oppervlak aan, omdat ik het moeilijk vind om precies in te schatten hoeveel ik nodig heb.

Oorzaak van lekken

Ooit hoorde ik dat een band eigenlijk aleen maar lek kon raken door steentjes die in scheurtjes zitten en zich langzaam naar binnen werken. Volgens mij zijn er in ieder geval de volgende oorzaken:

  • Klapband door hitte: Heb ik één keer zien gebeuren;
  • 'Aanrijding' waarbij de binnenband hard ingedrukt wordt. Vooral als de band te zacht is, en in het bijzonder een risico bij dunne banden, omdat de druk van de 'aanrijding' over een relatief klein oppervlak verdeeld wordt. Deze lekken kun je herkennen doordat aan beide kanten van de binnenband een gat zit. De enige keer dat ik dit bewust meemaakte, was de band (zonder knal) in ca. 5 seconde leeg;
  • Plakkertje dat los gaat zitten;
  • Voorwerpen in scheurtjes die langzaam naar binnen werken?

Er mist één type lekke band in dit rijtje: Een klapband door een scherp voorwerk. Ik betwijfel of ik dit ooit heb meegemaakt.

Wachten na aanbrengen solutie

Je moet beslist wachten: Als je zonder wachten direct het plakkertje aanbrengt, wordt het nooit hard. Wellicht omdat er dan geen contact met de lucht is: De bedoeling van de hele operatie is immers om een luchtdichte afsluiting te realiseren.

Drie minuten lijkt te lang te zijn; twee minuten lijkt beter te zijn.

Volgens http://www.hoedoe.nl/computers-techniek/fiets/hoe-plak-ik-mijn-fietsband moet je wachten tot de solutie dof is geworden (zonder te blazen), en dat zou dan 1 a 2 minuten duren. Dit geeft wellicht weer aan, dat je enkel een dunne laag solutie moet aanbrengen.

Persoonlijke instellingen