Uit DeVliegendeWiki

Koper van een call- of put-optie

De koper van een call- of put-optie heeft als maximale risico de aanschafprijs van de betreffende opties: Opties kunnen waardeloos aflopen, oftewel out-of-the-money.

Schrijver van een call-optie

De schrijver van een call-optie heeft in theorie een onbeperkt risico. Deze verkoper verkoopt namelijk het recht om het betreffende onderliggende goed te kopen tegen een vooraf vastgestelde prijs. Stel dat deze call-opties recht geven om AEX-aandelen te kopen voor € 300,--, en dat de AEX op € 310,-- staat, een duidelijke stijging laat zien, en het nog ver verwijderd is van de expiratiedatum. Ter zijner tijd zal deze verkoper de betreffende AEX-aandelen moeten inkopen, om bij expiratie aan de verkoopverplichting te kunnen doen. Dus naarmate de waarde van het onderliggende goed stijgt, is het risico voor de verkoper van de optie groter. Dit risico is evenredig met de waardestijging van het onderliggende goed. Het is voor deze situaties dat banken doorgaans eisen dat verkopers van call-opties liquide middelen hebben om in ieder geval een deel van het onderliggende goed te kunnen betalen.

Schrijver van een put-optie

De schrijver van een put-optie heeft een risico dat beperkt is tot de uitoefenprijs van de optie, maal 100 (omdat er standaard 100 aandelen in een optie zitten). De verkoper van een put-optie verkoopt namelijk het recht om een goed te verkopen. Weer: Een varkensboer zou een put-optie kunnen kopen om de prijs van zijn varkens veilig te stellen. Stel nu dat de marktwaarde van het onderliggende goed daalt, dan zal de eigenaar van de put-opties zijn verkooprecht uitoefenen, en moet de verkoper van de put-opties betalen.