Uit DeVliegendeWiki

Dit artikel behandelt de vraag waarom verenigen mensen zich in samenwerkingsverbanden? Ik denk dat deze vraag de essentie raakt van het bestaansrechts van organisaties. Ik denk dat deze vraag makkelijk te beantwoorden is.

Inhoud 1 Eenheid 2 Gemeenschappelijk doel 3 Synergie 4 Natuurlijke grootte van bedrijven

Eenheid

Het feit dat individuen binnen een organisatie samenwerken, suggereert dat er een eenheid is. Oftewel, dat er een gezamelijk doel bestaat waar mensen zich voor verenigen en wat hen bindt.

Zo snel binnen een organisatie de eenheid afwezig is, valt de organisatie uit elkaar, omdat er niets meer is dat de betreffende individuen bindt. Een voorbeeld hiervan zijn Vlamen en Walen binnen België: Er lijkt maar weinig te zijn dat deze twee bevolkingsgroepen verenigt.

Binnen veel organisaties lijkt er weinig binding te zijn tussen de mensen die er actief zijn. Voorbeelden:

• Verschillende participanten in organisaties hebben verschillende belangen. Bv. bedrijven waar directie en arbeiders tegengestelde belangen hebben;
• Ongelijke behandeling, bijvoorbeeld tav. beloning (salaris, winstdeling en bezit). Ook hierdoor ontstaat verschillende doelen bij verschillende participanten;
• Participanten die zich niet betrokken voelen bij het doel van de organisatie, maar daar enkel zijn om hun eigen doel te volgen, bv. grote bonussen (bron: De Prooi), en die slechts zichzelf trouw zijn. Weer een voorbeeld van verschillende doelen van verschillende participanten binnen een organisatie;

Eenheid vereist een gemeenschappelijk doel

Gemeenschappelijk doel

Om een organisatie een eenheid te laten zijn, is er een gemeenschappelijk doel vereist. En dat is één van de onderwerpen van dit artikel. Wat vermoedelijk geen geschikt doel is: creëren van aandeelhouderswaarde: Ik denk niet dat het mensen bevredigend om alleen maar te werken zodat aandeelhouders rijk worden.

Wellicht dat buy-in hierbij een rol speelt.

Synergie

Ik denk dat mensen zich verenigen in organisaties vanwege synergie; 2+2=5. Samen bereiken mensen meer dan afzonderlijk. Veel soorten werkzaamheden kun je niet eens in je eentje uitvoeren (bv. zijspanmotorcross).

Natuurlijke grootte van bedrijven

De econoom Joseph Schumpeter zou kort na de Tweede Wereldoorlog onderzoek hebben gedaan naar de natuurlijk grootte van bedrijven. Bv.: Waarom zijn loodgieters vaak eenmansbedrijven, autorijscholen iets groter, en staalbedrijven weer veel groter? Zijn conclusie was, dat de natuurlijke grootte van bedrijven bepaalt wordt door het streven naar minimale transactiekosten. Oftewel: Loodgieters doen het soort van transacties (en een transactie is waarschijnlijk elke zakelijk transactie) waarbij de kosten minimaal zijn als je in je eentje bent. Staalbedrijven doen het soort van transacties (bv. verkoop van 100 wagonladingen staal), waarbij de kosten het laagst zijn bij bv. 10.000 werknemers. Deze theorieëen van Schumpeter stonden ten tijde van de Internet-hysterie in de belangstelling, omdat sommigen bedachten dat dankzij Internet, transactiekosten in het algemeen verlaagd zullen worden, waardoor de natuurlijke grootte van bedrijven beïnvloed zou worden. Ik denk dat dat klopt: Veel transacties zijn dankzij Internet beslist makkelijker geworden, en veel soorten bedrijven en hun groottes, staan onder druk. Bijvoorbeeld internationale handelshuizen, of reisbureau's.